Zeolity to kategoria uwodnionych minerałów glinokrzemianowych o trójwymiarowej-porowatej strukturze krystalicznej. Naturalne zeolity powstają głównie w wulkanicznych skałach osadowych, ale można je również wytwarzać w drodze sztucznej syntezy.
Ich unikalna struktura porów i wnęk zapewnia im doskonałą zdolność adsorpcyjną, wydajność wymiany jonowej i właściwości katalityczne, co prowadzi do szerokiego zastosowania w sektorze przemysłowym: mogą służyć jako adsorbenty w uzdatnianiu wody w celu usunięcia jonów metali ciężkich, działać jako nośniki katalizatorów w produkcji chemicznej, a także odgrywają rolę w zatrzymywaniu nawozów i wody, a także ulepszaniu gleby w dziedzinie materiałów budowlanych i rolnictwa. Są zatem materiałem wielofunkcyjnym, posiadającym zarówno walory środowiskowe, jak i ekonomiczne.